:: AKTUALNOŚCI ::
kronika wydarzeń
:: CYTAT ::
:: Ostatnie Artykuły ::
MSZA ŚWIĘTA 25 STYCZ...
DNI KULTURY CHRZEŚCI...
RÓŻA BEZ KOLCÓW
PROGRAM na MAJ 2014 r.
Protokoły z posiedze...
:: ARCHIWUM ::
Archiwum
:: Nawigacja ::
Strona Główna
Artykuły
Galeria
Linki
Kategorie Newsów
Forum
Kontakt
Szukaj
AKTUALNOŚCI
ARCHIWUM

:: Witamy ::
Witamy na stronie internetowej Klubu Inteligencji Katolickiej w Płocku! Serdecznie zapraszamy wszystkich zainteresowanych do uczestnictwa w życiu naszego Klubu!
:: PROGRAM na KWIECIEŃ 2017 r. ::

:: ORĘDZIE PAPIEŻA FRANCISZKA NA WIELKI POST ::

ORĘDZIE PAPIESKIE NA WIELKI POST 2017

 Słowo jest darem. Druga osoba jest darem
 
Drodzy Bracia i Siostry!
 
Wielki Post to nowy początek, to droga prowadząca do bezpiecznego celu: Paschy Zmartwychwstania, zwycięstwa Chrystusa nad śmiercią. Okres ten zawsze kieruje ku nam stanowczą zachętę do nawrócenia: chrześcijanin jest wezwany, by powrócił do Boga „całym swym sercem” (Jl 2,12), aby nie zadowalał się życiem przeciętnym, ale wzrastał w przyjaźni z Panem. Jezus jest wiernym przyjacielem, który nas nigdy nie opuszcza, bo nawet kiedy grzeszymy, czeka cierpliwie na nasz powrót do Niego, a wraz z tym oczekiwaniem, ukazuje swoje pragnienie przebaczenia (por. Homilia podczas Mszy św., 8 stycznia 2016).
 
Wielki Post jest czasem sprzyjającym zintensyfikowaniu życia duchowego poprzez święte środki, jakie oferuje nam Kościół: post, modlitwę i jałmużnę. U podstaw wszystkiego jest Słowo Boże, do którego słuchania i bardziej pilnego rozważania jesteśmy w tym okresie zachęcani. Chciałbym zwłaszcza zatrzymać się tutaj nad przypowieścią o bogaczu i Łazarzu (por. Łk 16,19-31). Pozwólmy się zainspirować tą tak znamienną kartą, która daje nam klucz do zrozumienia, jak działać, aby osiągnąć prawdziwe szczęście i życie wieczne, zachęcając nas do szczerego nawrócenia.
 
1. Druga osoba jest darem
 
Przypowieść rozpoczyna się od przedstawienia dwóch głównych bohaterów, ale to człowiek ubogi jest opisany bardziej szczegółowo: jest on w stanie rozpaczliwym i nie ma siły, aby się podnieść, leży u bramy bogacza i je okruszyny, które spadają z jego stołu, całe jego ciało jest pokryte ranami a psy przychodzą je lizać (por. ww. 20-21). Obraz jest więc ponury, a człowiek jest powalony na obie łopatki i poniżony.
 
Scena okazuje się jeszcze bardziej dramatyczna, jeśli weźmiemy pod uwagę, że ubogi nazywa się Łazarz: jest to imię pełne obietnic, które dosłownie oznacza „Bóg pomaga”. Zatem nie jest to osoba anonimowa, ma wyraźnie określone rysy i ukazuje się jako człowiek, z którym należy łączyć jakąś historię osobistą. Chociaż dla bogacza jest on jakby niewidoczny, dla nas staje się znany i niemal bliski, staje się obliczem; a jako takie – darem, bezcennym bogactwem, istotą chcianą, kochaną, zapamiętaną przez Boga, nawet jeżeli jej konkretna kondycja jest sytuacją odrzucenia przez ludzi (por. Homilia na Mszy św., 8 stycznia 2016).
 
Łazarz uczy nas, że druga osoba jest darem. Właściwa relacja z ludźmi polega na uznaniu z wdzięcznością ich wartości. Również ubogi przy bramie bogacza nie jest irytującą przeszkodą, ale wezwaniem do pokuty i przemiany swojego życia. Pierwszą zachętą jaką kieruje ta przypowieść jest wezwanie do otwarcia drzwi naszego serca na drugą osobę, ponieważ każdy człowiek jest darem, czy jest to ktoś nam bliski, czy też obcy biedak. Wielki Post jest czasem sprzyjającym otwarciu drzwi każdemu potrzebującemu i rozpoznaniu w nim, czy też w niej, oblicza Chrystusa. Każdy z nas spotyka ich na swojej drodze. Każde życie, które napotykamy, jest darem i zasługuje na akceptację, szacunek, miłość. Słowo Boże pomaga nam otworzyć nasze oczy, aby przyjąć życie i je umiłować, zwłaszcza gdy jest słabe. By jednak móc to uczynić, trzeba potraktować poważnie także to, co Ewangelia mówi nam o bogaczu.
 
2. Grzech nas zaślepia 
 
Przypowieść bezlitośnie podkreśla sprzeczności, w których znajduje się bogacz (por. w. 19). Człowiek ten, w przeciwieństwie do ubogiego Łazarza nie ma imienia, jest określony jedynie jako „bogacz”. Jego bogactwo przejawia się w noszonych ubraniach, przesadnym luksusie. Purpura była rzeczywiście bardzo ceniona, bardziej niż srebro i złoto, i dlatego była zastrzeżona dla bogów (por. Jer 10,9) i królów (por. Sdz 8,26). Bisior był specjalnym rodzajem tkaniny, która sprawiała, że ubiór nabierał niemal sakralnego charakteru. Zatem bogactwo tego człowieka było przesadne, również dlatego, że okazywane było codziennie, rutynowo: „dzień w dzień świetnie się bawił” (w. 19). Dostrzega się w nim dramatycznie zepsucie grzechu, które dokonuje się w trzech następujących po sobie etapach: umiłowanie pieniędzy, próżność i pycha (por. Homilia podczas Mszy św., 20 września 2013).
 
Apostoł Paweł powiedział, że „korzeniem wszelkiego zła jest chciwość pieniędzy” (1 Tm 6,10). Jest ona głównym powodem korupcji i źródłem zawiści, konfliktów i podejrzeń. Może dojść do tego, że pieniądz może nad nami zapanować tak bardzo, iż stanie się tyrańskim bożkiem (por. Adhort, ap. Evangelii gaudium, 55). Zamiast być narzędziem, które nam służy, by czynić dobro i realizować solidarność z innymi, pieniądz może podporządkować nas i cały świat egoistycznej logice, która nie pozostawia miejsca dla miłości i stanowi przeszkodę dla pokoju.
 
Przypowieść ukazuje nam ponadto, że chciwość bogacza czyni go próżnym. Jego osobowość spełnia się w pozorach, w pokazywaniu innym, na co może sobie pozwolić. Pozory jednak maskują wewnętrzną pustkę. Jego życie jest uwięzione w zewnętrzności, najbardziej powierzchownym i ulotnym wymiarze egzystencji (por. tamże, 62).
 
Najniższym szczeblem tego upadku moralnego jest pycha. Bogacz ubiera się jak by był królem, udaje zachowanie Boga, zapominając, że jest po prostu śmiertelnikiem. Dla człowieka zdemoralizowanego umiłowaniem bogactwa nie ma nic oprócz własnego „ja”, i dlatego jego spojrzenie nie dostrzega otaczających go osób. Owocem przywiązania do pieniędzy jest zatem pewien rodzaj ślepoty: bogacz nie widzi głodnego biedaka, poranionego i leżącego w swym upokorzeniu.
 
Patrząc na tę osobę możemy zrozumieć, dlaczego Ewangelia tak wyraźnie potępia miłość pieniędzy: „Nikt nie może dwom panom służyć. Bo albo jednego będzie nienawidził, a drugiego będzie miłował; albo z jednym będzie trzymał, a drugim wzgardzi. Nie możecie służyć Bogu i Mamonie” (Mt 6,24).
 
3. Słowo jest darem
 
Ewangelia o bogaczu i ubogim Łazarzu pomaga nam dobrze przygotować się na zbliżające się Święta Paschalne. Liturgia Środy Popielcowej zaprasza nas do przeżycia doświadczenia podobnego, do tego, jakie w sposób bardzo dramatyczny było udziałem bogacza. Kapłan, nakładając popiół na głowę, powtarza słowa: „Pamiętaj, że prochem jesteś i w proch się obrócisz”. Rzeczywiście zarówno bogacz jak i ubogi umierają, a zasadnicza część przypowieści ma miejsce w zaświatach. Obie postacie nagle odkrywają, że „nic nie przynieśliśmy na ten świat; nic też nie możemy [z niego] wynieść” (1 Tm 6,7).
 
Również nasze spojrzenie otwiera się na zaświaty, gdzie bogacz prowadzi długi dialog z Abrahamem, którego nazywa „Ojcem” (Łk 16,24.27), wykazując, że należy do ludu Bożego. Ten szczegół czyni jego życie jeszcze bardziej niespójnym, ponieważ do tej pory nic nie powiedziano na temat jego relacji z Bogiem. W istocie w jego życiu nie było miejsca dla Boga, bo jego jedynym bogiem był on sam.
 
Dopiero pośród udręk zaświatów bogacz rozpoznał Łazarza i chciałby, aby biedak ulżył jego cierpieniom przez odrobinę wody. Gesty, o które prosi Łazarza są podobne do tych, których bogacz sam mógł dokonać, ale których nigdy nie dopełnił. Abraham jednak wyjaśnia jemu: „za życia otrzymałeś swoje dobra, a Łazarz przeciwnie, niedolę; teraz on tu doznaje pociechy, a ty męki cierpisz” (w. 25). W zaświatach zostaje przywrócona pewna sprawiedliwość i cierpienia życiowe są równoważone przez dobro.
 
Przypowieść idzie dalej i tak przedstawia przesłanie dla wszystkich chrześcijan. Bogacz bowiem, który ma braci jeszcze żyjących, prosi Abrahama, aby posłał do nich Łazarza, aby ich przestrzec. Lecz Abraham odparł: „Mają Mojżesza i Proroków; niechże ich słuchają” (w. 29). A wobec sprzeciwów bogacza dodał: „Jeśli Mojżesza i Proroków nie słuchają, to choćby kto z umarłych powstał, nie uwierzą” (w. 31).
 
W ten sposób ukazuje się prawdziwy problem bogacza: źródłem jego nieszczęść jest nie słuchanie Słowa Bożego. To go doprowadziło do tego, że już nie kochał Boga, a zatem gardził innymi. Słowo Boże jest żywą siłą, zdolną do wzbudzenia nawrócenia ludzkiego serca i do ponownego ukierunkowania człowieka ku Bogu. Konsekwencją zamknięcia serca na dar przemawiającego Boga jest zamknięcie serca na dar brata.
 
Drodzy bracia i siostry, Wielki Post jest czasem sprzyjającym odnowieniu siebie w spotkaniu z Chrystusem żyjącym w Jego Słowie, w sakramentach i w bliźnim. Pan – który podczas czterdziestu dni spędzonych na pustyni zwyciężył podstępy kusiciela – wskazuje nam drogę, którą trzeba pójść. Niech Duch Święty prowadzi nas do podjęcia prawdziwej pielgrzymki nawrócenia, by odkryć na nowo dar Słowa Bożego, by zostać oczyszczonymi z grzechu, który nas zaślepia i służyć Chrystusowi obecnemu w braciach potrzebujących. Zachęcam wszystkich wiernych do wyrażenia tej duchowej odnowy poprzez uczestnictwo w Kampaniach Wielkopostnych, promowanych przez wiele organizacji kościelnych, w różnych częściach świata, aby rozwijać kulturę spotkania w jednej rodzinie ludzkiej. Módlmy się za siebie nawzajem, abyśmy uczestnicząc w zwycięstwie Chrystusa umieli otworzyć nasze drzwi dla osób słabych i ubogich. Wówczas będziemy mogli w pełni żyć i świadczyć o radości paschalnej.
 
W Watykanie, 18 października 2016 r., w Święto św. Łukasza Ewangelisty
:: ZAPROSZENIA ::

:: PROGRAM na MARZEC 2017 r. ::

:: 86. ROCZNICA OBJAWIEŃ W PŁOCKU ::

:: ZAPROSZENIA 2017 ::

:: PROGRAM na LUTY 2017 r. ::

:: KIK W SŁUŻBIE JEDNOŚCI ::

KIK W SŁUŻBIE JEDNOŚCI

Drodzy Członkowie i Sympatycy Klubu Inteligencji Katolickiej, Ukochani Ludzie Ekumenii, Siostry i Bracia!

Wczoraj, w kościele św. Jana Chrzeciciela, odbyło się uroczyste zakońćzenie tegorocznego Tygodnia Modlitw o Zjednoczenie Chrześcijan. Serdecznie dziękujemy Wam wszystkim za zaangażowanie, wielkie poświęcenie i trud na rzecz Jedności! Za żarliwą modlitwę, liczny udział w nabożeństwach i spotkaniach, a przede wszystkim, za niezachwianą wiarę w możliwość i niezbędność Pojednania, w to, że taka jest wola naszego Stwórcy. Miłosierdzie, wzajemny szacunek, służba drugiemu człowiekowi - bez wzgędu na jego wyznanie czy usposobienie w stosunku do nas - oto wartości, które od kilkudziesięciu lat przyświecają gorliwemu udziałowi Klubu Inteligencji Katolickiej w Dziele Pojednania i są wyznacznikiem naszej chrześcijańskiej tożsamości. Zarząd Klubu, Prezes Halina Świstak, a także ks. kan. dr Włodzimierz Piętka - diecezjalny dzuszpasterz ekumeniczny i Dyrektor Płockiej Edycji Gościa Niedzielnego, składają Wam wszystkim serdeczne podziękowania za udział w organizacji i uczestnictwo w Dziele Zjednoczenia Kościoła, jednocześnie prosząc o nieustającą modlitwę o pokój, zgodę i pojednanie między wszystkimi ludźmi - dziećmi Jedynego Boga. Wyrazem dążenia do dialogu oraz chęci zrozumienia, współdziałania i budowania bliskich relacji z wierzącymi innych wyznań, według największego pragnienia Chrystusa "Aby wszyscy byli jedno", stał się również liczny udział KUK-u w Dniach Judaizmu i Islamu w Płocku. Budujmy między sobą mosty - nie mury!

Poniżej publikujemy linki do artykułów w Płockim Gościu Niedzielnym, które zawierają szczegółowe relacje z każdego dnia Tygodnia oraz wybrane zdjęcia z nabożeństw i spotkań

 

Dni wszystkim potrzebne

http://plock.gosc.pl/doc/3654011.Dni-wszystkim-potrzebne   

Będziesz się śmiał i tańczył, ale wierz

http://plock.gosc.pl/doc/3659355.Bedziesz-sie-smial-i-tanczyl-ale-wierz 

Ekumeniczna kolęda

http://plock.gosc.pl/doc/3660653.Ekumeniczna-koleda

Wierzysz w jeden Kościół?

http://plock.gosc.pl/doc/3666653.Wierzysz-w-jeden-Kosciol  

Razem dzień po dniu

http://plock.gosc.pl/doc/3669214.Razem-dzien-po-dniu  

Napiszmy ikonę jedności

http://plock.gosc.pl/doc/3666492.Napiszmy-ikone-jednosci   

Kruszenie obojętności

http://plock.gosc.pl/doc/3662046.Kruszenie-obojetnosci  

Ekumeniczny Damaszek

http://plock.gosc.pl/doc/3662914.Ekumeniczny-Damaszek 

Nie stójmy plecami do Boga i braci

http://plock.gosc.pl/doc/3666488.Nie-stojmy-plecami-do-Boga-i-braci  

Luterańskie akcenty

http://plock.gosc.pl/doc/3668263.Luteranskie-akcenty   

Przystanek: Miłosierdzie

http://plock.gosc.pl/doc/3671533.Przystanek-Milosierdzie   

Powiedz Jezusowi: oto jestem 

http://plock.gosc.pl/doc/3671568.Powiedz-Jezusowi-oto-jestem   

Lepiej mówmy o spotkaniach

http://plock.gosc.pl/doc/3684094.Lepiej-mowmy-o-spotkaniach 

:: TYDZIEŃ MODLITW O JEDNOŚĆ CHRZEŚCIJAN ::

KURIA DIECEZJALNA * PARAFIA PRAWOSŁAWNA PRZEMIENIENIA PAŃSKIEGO * PARAFIA EWANGELICKA * PARAFIA KOŚCIOŁA STAROKATOLICKIEGO MARIAWITÓW * KLUB INTELIGENCJI KATOLICKIEJ * WYŻSZE SEMINARIUM DUCHOWNE W  P Ł O C K U 

zapraszają do udziału 

TYGODNIU MODLITW O JEDNOŚĆ CHRZEŚCIJAN 

Pojednanie – miłość Chrystusa przynagla nas (por. 2 Kor 5,14–20) 

17 stycznia, wtorek, godz. 17.00 – OBCHODY XX DNIA JUDAIZMU pod hasłem: „Uwiodłeś mnie, Panie, a ja dałem się uwieść” (Jr. 20,7). Spotkanie z rabinem Stas Wojciechowiczem z Centrum Społeczności Postępowej i Synagogi Ec Chaim Gminy Wyznaniowej Żydowskiej w Warszawie. Muzeum Żydów Mazowieckich, ul. Kwiatka 7.

*** 

18 stycznia, środa: Jeden umarł za wszystkich

godz. 17.00 – NABOŻEŃSTWO EWANGELICKIE NA ROZPOCZĘCIE TYGODNIA EKUMENICZNEGO z udziałem przedstawicieli wszystkich Kościołów. Przewodniczy ks. Szymon Czembor, proboszcz Parafii Ewangelickiej w Płocku. Homilia: Biskup Płocki Piotr Libera. Kościół Ewangelicki, ul. Kazimierza Wielkiego 39. 

19 stycznia, czwartek: Nie żyjemy już dla siebie

godz. 17.00 - NIESZPORY W MARIAWICKIEJ ŚWIĄTYNI MIŁOSIERDZIA I MIŁOŚCI z udziałem przedstawicieli wszystkich Kościołów. Przewodniczy: ks. Grzegorz Maria Dominik Miller - proboszcz Parafii Mariawickiej w Warszawie. Homilia: bp Mirosław Milewski, biskup pomocniczy diecezji płockiej. Katedra Kościoła Starokatolickiego Mariawitów, ul. Kazimierza Wielkiego 27. 

20 stycznia, piątek: Już nikogo nie znamy według ciała

godz. 18.00 - EUCHARYSTIA PAMIĘCI O ZMARŁYCH „LUDZIACH EKUMENII” Z NASZYCH KOŚCIOŁÓW W 2016 ROKU. Przewodniczy i homilię głosi: ks. prof. Henryk Seweryniak. Animuje Klub Inteligencji Katolickiej. Kościół św. Jana Chrzciciela. 

21 stycznia, sobota: To, co dawne, przeminęło

godz. 17.30 - NABOŻEŃSTWO SŁOWA BOŻEGO. Przewodniczy ks. kan. dr Dariusz Piskorski, wicerektor WSD. Homilia: ks. dr Tomasz Maria Daniel Mames, wykładowca na Chrześcijańskiej Akademii Teologicznej w Warszawie. Kaplica WSD

22 stycznia, niedziela: Nastało nowe

Modlimy się o jedność chrześcijan w naszych wspólnotach kościelnych

godz. 10.00 - EUCHARYSTIA O ZJEDNOCZENIE CHRZEŚCIJAN w płockiej bazylice katedralnej. Przewodniczy i homilię głosi ks. kan. dr Włodzimierz Piętka, diecezjalny duszpasterz ekumeniczny. Msza święta transmitowana przez Katolickie Radio Diecezji Płockiej.

godz. 17.00 – WIECZERNIA - NIESZPORY PRAWOSŁAWNE. Przewodniczy ks. protojerej Eliasz Tarasiewicz. Homilia: ks. prof. Ireneusz Mroczkowski. Ekumeniczny Wieczór Kolęd. Cerkiew Prawosławna, ul. Kościuszki 18. 

23 stycznia, poniedziałek: Bóg pojednał nas ze sobą

godz. 17.30 – HISTORIA PŁOCKICH EWANGELIKÓW - wykład dr. Krzysztofa Kłodawskiego – nauczyciela historii, znawcy historii ewangelików na Mazowszu Płockim i Ziemi Dobrzyńskiej. Zaprasza Klub Inteligencji Katolickiej i Kleryckie Koło Historyczne. WSD

24 stycznia, wtorek: Służba pojednania

godz. 17.00 - EUCHARYSTIA O ZJEDNOCZENIE CHRZEŚCIJAN. Przewodniczy i homilię głosi ks. kan. dr Piotr Grzywaczewski, kanclerz Kurii Diecezjalnej Płockiej. Animuje Klub Inteligencji Katolickiej. Sanktuarium Bożego Miłosierdzia na Starym Rynku. 

25 stycznia, środa: Pojednani z Bogiem

godz. 18.00 - EUCHARYSTIA NA ZAKOŃCZENIE TYGODNIA EKUMENICZNEGO z udziałem przedstawicieli wszystkich Kościołów. Przewodniczy ks. prał. dr Marek Jarosz, rektor WSD. Homilia: ks. Szymon Czembor, proboszcz Parafii Ewangelickiej w Płocku. Kościół św. Jana Chrzciciela.

*** 

2 lutego, czwartek, godz. 17.00 – W ramach XVII DNIA ISLAMU W KOŚCIELE KATOLICKIM W POLSCE, obchodzonego pod hasłem: „Chrześcijanie i muzułmanie: adresaci i narzędzia Bożego Miłosierdzia”, spotkanie z dr. hab. Agatą Skowron-Nalborczyk – sekretarz generalną Rady Wspólnej Katolików i Muzułmanów, organizowane przez Sekcję Dialogu i Sekcję Humanistyczną TNP. Sala Barokowa Opactwa Pobenedyktyńskiego.

:: ZAPROSZENIA ::

:: ZAPROSZENIE na WIECZÓR TRZECH KRÓLI ::

Strona 1 z 19 1 2 3 4 > >>
:: IMIENINY OBCHODZĄ ::
:: KALENDARZ ::
trwa inicjalizacja, prosze czekac...dodatki na bloga
:: Logowanie ::
Nazwa Użytkownika

Hasło



Nie jesteś jeszcze naszym Użytkownikiem?
Kilknij TUTAJ żeby się zarejestrować.

Zapomniane hasło?
Wyślemy nowe, kliknij TUTAJ.

Załóż : Własne Darmowe Forum | Własną Stronę Internetową | Zgłoś nadużycie